محمد جاویدان

فیلم فرانکنهوکر (۱۹۹۰) به کارگردانی فرانک هننلوتر، اقتباسی آزاد از رمان فرانکنشتاین مری شلی است که در قالب کمدی سیاه و وحشت، رابطه میان زن، فناوری و قدرت را به تصویر می‌کشد. این مقاله با بهره‌گیری از نظریه «ماشین–ومپ» آندریاس حسین، نحوه بازنمایی زنان در فیلم را بررسی می‌کند. تحلیل نشان می‌دهد که فیلم دو تصویر متضاد از زن ارائه می‌دهد: زنی مطیع، سنتی و قابل‌کنترل، و زنی اغواگر، مستقل و تهدیدکننده که در قالب فرانکنهوکر ظاهر می‌شود. همچنین، مقاله نقش فناوری، رسانه، طبقات اجتماعی و بدن زن را در شکل‌گیری اضطراب مردانه و بازتولید روابط قدرت تحلیل کرده و نشان می‌دهد که فیلم، با وجود برخی اشارات به فمینیسم، در نهایت به بازتولید نگرش‌های مردسالارانه و هراس از قدرت زنان و فناوری منتهی می‌شود.