درباره طرح تیشرت فیلم بهار، تابستان، پاییز، زمستان، و… بهار

در این طرح از یک دایره ی انسو (Enso) استفاده شده. انسو در طراحی سنتی ژاپنی با جوهر و قلم مو به صورت یک دایره رسم می شود. این علامت در مکتب ذن بودایی نماد کائنات و همچنین روشنگری و کمال به حساب می آید. همچنین در نمادشناسی دایره معمولن نماد ابدیت و تکرار ابدی ست. در فیلم Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring همه ی این معانی به کار رفته، به همین خاطر است که علامت انسو را به عنوان نمادی برای به یاد آوردن این فیلم انتخاب کرده ایم.

در گوشه ی سمت راست پایین طرح عنوان فیلم به رنگ طلایی و به اندازه یی کوچک که فقط از نزدیک قابل خواندن باشد درج شده.

معرفی فیلم Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring کیم کی-دوک

بهار، تابستان، پاییز، زمستان… و بهار (Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring) فیلمی ست به کارگردانی کیم کی-دوک (Kim Ki-Duk)، کارگردان کره یی، در سال 2003. این فیلم همچنین با نام چهار فصل کیم کی-دوک نیز شناخته می شود. Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring همانطور که از عنوانش پیدا ست به 5 بخش تقسیم شده که هر کدام دوره ی مختلفی از زندگی انسان را نشان می دهد. خود کیم کی دوک در این فیلم نقش اصلی (بزرگسالی راهب) را بازی می کند.

سراسر Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring در عبادت گاهی بودایی شناور در میان برکه یی آرام در میان یک جنگل ساخته شده. این فیلم کودکی، بلوغ، و جوانی یک راهب بودایی را به تصویر می کشد. هر دوره از رشد راهب در غالب یک فصل نشان داده شده. آخرین بخش از فیلم، که تکرار فصل بهار است، نمایانگر تکامل بینش راهب و تلاشش برای جبران اشتباهات کودکی و جوانی اش است.

فیلم Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring تا حد زیادی بر اساس اعتقادات بودایی (و احتمالن ترکیب آن با جهانبینی کیم کی دوک) بنا شده. به طور مثال راهب در بخش پایانی فیلم سنگی به کمر خود می بندد و با مشقت از کوهی بالا می رود تا به زعم خودش کفاره ی آزار رساندن به ماهی ها و غورباقه هایی که در کودکی به بدنشان سنگ بسته بود و موجب مرگشان شده بود را پس بدهد.

نحوه ی روایت Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring متفاوت از عرف متداول شده ی سینما ست. این فیلم ریتمی آرام و در عین حال دلنشین دارد، و ما را بسیار به یاد هایکو های ژاپنی می اندازد. Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring با سبک مینیمال و سمبلیکش سعی دارد تا توجه مخاطب بیشتر جلب مفاهیم فلسفی و پیامی که قصد انتقالش را دارد شود.