طرح لباس مریلین مونرو اندی وارهول

برای این طرح از اسکن مجموعه ی ده تایی پرتره های مریلین مونرو در سال 1967 که در مورزه ی هنر های معاصر نیویورک (MoMA) نگهداری می شود استفاده شده. این ده تصویر دور تا دور طرح را تشکیل می دهند. در وسط طرح یک پرتره ی تکی سیاه سفید دیگر به علاوه ی پرتره یی با پس زمینه ی نارنجی که موسوم به «مریلین نارنجی» (Orange Marilyn) است قرار دارد.

در این طرح سعی شده تا از اسکن اصلی پرتره ها با بهترین کیفیت و کمترین ویرایش استفاده شود.

مریلین مونرو (Marilyn Monroe) بازیگر، مدل، و خواننده ی سرشناس آمریکایی دهه ی 50 میلادی چهره یی شناخته شده برای بسیاری افراد، حتا کسانی که چندان اهل هنر و سینما نیستند می باشد. او در زمان فعالیت سینمایی اش، در 29 فیلم هنرنمایی کرد و خیلی سریع تبدیل به یک چهره ی مشهور و محبوب جهانی شد. شاید بتوان ادعا کرد محبوبیت مریلین مونرو حتا پس از مرگ غیر منتظره و شبهه برانگیزش در سن 36 سالگی به علت اوردوز با دارو نه تنها کمتر نشد بلکه امروزه پس از گذشت بیش از نیم قرن از این حادثه او تبدیل به یک شخصیت اسطوره ای شده.

شاید عده یی علت سرشناسی مریلین مونرو را تنها زیبایی ظاهری او بدانند، چراکه او در زمان حیاتش به خاطر زیبایی اش لقب هایی چون «زیبای وحشی» و «سمبل سسک» گرفت. اما این قطعن تنها دلیل نیست. احتمالن نقش های بامزه و دوست داشتنی او در فیلم ها، حواشی زندگی و رابطه هایش با افراد مهم و مشهور دیگر، و البته شروع سخت زندگی اش به عنوان یک دختر از قشر کارگر از دلایل دیگر سرشناسی او باشد. در هر حال، اهمیت اسطوره ای او باعث شد تا تنها 2 هفته پس از مرگش اندی وارهول (Andy Warhol)، هنرمند آمریکایی سبک پاپ آرت، شروع به ساختن تعداد زیادی پرتره از او بکند.

اندی وارهول هنرمندی سرشناس و پرکاری بود که تا زمان مرگش در سال 1987 آثار بسیاری متاثر از فرهنگ عامه، در بسیاری از شاخه های هنری از جمله نقاشی، چاپ، سینما، و غیره خلق کرد. او در زمان مرگ مریلین مونرو مشغول آزمون و خطا با متد چاپ سیلک اسکرین بود، و بنابراین با شنیدن خبر فوت یکی از معروف ترین شخصیت های قرن بیستم شروع به ساختن پرتره هایی از مریلین مونرو با متد چاپ سیلک اسکرین کرد. او تا پایان عمرش حداقل 50 پرتره ی اصلی به این شکل درست کرد. بسیاری از این پرتره ها نام خاصی ندارند و تنها تعدادی نام هایی صوری چون «تابلوی دو لته یی مریلین» (Marilyn Diptych)، «مریلین طلایی» (Golden Marilyn)، «چهار مریلین» (Four Marilyn)، و غیره دارند.

اندی وارهول برای ساختن این پرتره ها از یکی از عکس های پشت صحنه ی فیلم نیاگارا (Niagara) مریلین مونرو استفاده کرد. این عکس مریلین مونرو را در اوج زیبایی و موفقیت نشان می دهد. اگرچه انتقاد هایی از مجموعه ی مریلین اندی وارهول مبنی بر سطحی بودن یا نشان دادن زیبایی زن به صورت کلیشه یی صورت گرفته، اما در کل مجموعه ی مریلین از زیباترین و ارزشمند ترین آثار اندی وارهول و هنر معاصر محسوب می شوند.