در چند صحنه از فیلم ویپلش شاهد هستیم که چطور اندرو نیمن، قهرمان فیلم، در تمرین های شدید نواختن درام، دست هایش زخم می شود به طوری که روی پرده ی درامش را لکه های خون می پوشاند. چنین لحظه های دلخراشی یادآور هزینه هایی ست که یک شخص برای تبدیل شدن به یک هنرمند طراز اول می بایست پرداخت کند. اندرو به معنای واقعی کلمه برای رسیدن به جایگاهش حاضر است خون بدهد. در طرح فیلم ویپلش هم دایره ای سرخ رنگ می بینیم که نمایانگر پرده ی درام پوشیده از خون است. در فضای منفی طرح می توانیم حروف عنوان فیلم (Whiplash) و یک چوب درام را ببینیم.

درباره فیلم ویپلش

ویپلش (Whiplash) به کارگردانی دیمین شزل (Damien Chazelle) که در سال 2014 منتشر شد، درام جذابی ست که به دنیای پرتنش و اغلب بی‌رحمانه ی موسیقی جاز می‌پردازد. این فیلم سفر اندرو نیمن (Andrew Neiman)، یک درامر جوان جاه طلب با بازی مایلز تلر (Miles Teller) را دنبال می کند که آرزوی تبدیل شدن به یک نوازنده ی درجه یک را دارد. اندرو در کنسرواتوار معتبر شفر (Shaffer) در شهر نیویورک ثبت نام می کند و در آنجا با ترنس فلچر (Terence Fletcher) با نقش آفرینی جی. کی. سیمونز (J.K. Simmons)، یک مربی موسیقی قدرتمند و بسیار سخت گیر، رو به رو می شود. روش‌های تدریس فلچر غیر متعارف و اغلب توهین‌آمیز است و هنرآموزانش را برای دستیابی به کمال به نهایت توانایی جسمی و روانی خود سوق می‌دهد.

ساختار روایی «ویپلش» هم سرراست و هم عمیق است و بر رابطه ی مربی و شاگرد بین فلچر و نیمن تمرکز دارد. این فیلم به طور دقیق موضوعات جاه طلبی، وسواس، و بهای عظمت را بررسی می کند و سوالاتی را در مورد مرزهای اخلاقی مربیگری و فداکاری های لازم برای موفقیت ایجاد می کند. کارگردانی شزل، همراه با تدوین تند تام کراس (Tom Cross) و فیلمبرداری پویا توسط شارون میر (Sharone Meir)، تنش و شدت داستان را تقویت می کند و هر اجرای موسیقی را به تجربه ای جذاب و پر احساس تبدیل می کند.

فیلم Whiplash تحسین گسترده ی منتقدان و مخاطبان را دریافت کرد که موجب شد تأثیر و طنین آن را در عرصه ی سینما برجسته شود. سیمونز در نقش فلچر جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای او به ارمغان آورد. علاوه بر این، ویپلش جوایز بهترین تدوین فیلم و بهترین میکس صدا را نیز به دست آورد. موفقیت فیلم را می‌توان به بازی‌های متقاعدکننده، روایت فشرده، و کاوش خام و بدون فیلتر در سمت تاریک‌تر علاقه به هنر نسبت داد. “Whiplash” به عنوان شاهدی بر مرزهایی ست که افراد برای رسیدن به رویاهای خود طی می کنند، و سفر عمیق و اغلب دردناکی که با تلاش برای تعالی همراه است.