طرح فیلم تاکسی دراویر برگرفته از تصویر نیم رخ تراویس بیکل، قهرمان فیلم، در سکانس تیر اندازی در اواخر این فیلم است. جایی که تراویس با موی مدل موهاک (Mohawk) و کت سربازی (سربازان آمریکایی جنگ ویتنام) به قصد نجات دادن آیریس (Iris) دختر نوجوان فراری و کارگر جنسی از دست پااندازش رفته است. تصویر اصلی ای که طرح تیشرت سیناریوم از آن گرفته شده (که در واقع توسط یکی از طرفداران فیلم راننده تاکسی طراحی شده) همینی ست که در پایین مشاهده می کنید. اما این تصویر در واقع در فیلم دیده نمی شود چراکه در واقع عکسی ست که استیو شاپیرو (Steve Schapiro) عکاس سر صحنه ی فیلم راننده تاکسی شکار کرده. این عکس تراویس را در آخرین مرحله ی فروپاشی اش نشان می دهد؛ در جایی که کمر به انتقام گرفتن از پلیدی های جامعه اش بسته است. تصویر تراویس بیکل با مدل موی موهاک از به یاد ماندنی ترین عناصر فیلم راننده تاکسی ست که بار ها در آثار سینمایی دیگر و حتا خارج از سینما مورد اشاره قرار گرفته است.

فیلم راننده تاکسی

فیلم راننده تاکسی اثر مارتین اسکورسیزی، یکی از مهم‌ترین فیلم‌های تاریخ سینماست؛ از این منظر که این فیلم از لحاظ فرم سینمایی دستاورد بزرگی است و هم از لحاظ حواشی و حرف‌وحدیث‌هایی که همواره پیرامون آن شکل گرفته است؛ هرچه باشد، فیلم راننده تاکسی، یک ضدقهرمان بسیار تاثیرگذار را در مرکز قصه‌ی اصلی‌اش قرار می‌دهد. شخصی از جنگ‌ برگشته که در مقابل جامعه‌ای فاسد قرار می‌گیرد و سعی می‌کند آن را اصلاح کند؛ شخصی که برای اصلاح اموری که پیش رو می‌بیند، به بدترین وسیله‌ی ممکن، یعنی خشونت متوسل می‌شود. ساختن راننده تاکسی در سال‌های دهه هفتاد میلادی که جامعه آمریکا کماکان تحت تاثیر ترومای جنگ ویتنام بود، عملی خیر‌ه‌کننده محسوب می‌شود. مارتین اسکورسیزی به همراه پل شریدر فیلمنامه‌نویس، برای این که بتوانند شخصیتی همچون تراویس بیکل را خلق کنند، مدت زیادی در زیر پوست شهرِ نیویورکِ دهه هفتاد میلادی سپری کردند. حتی رابرت دنیرو برای بازی در نقش تراویس، برای مدتی رانندگی تاکسی شبانه در نیویورک را تجربه کرد. نتیجه‌ی کار این تیم افسانه‌ای، فیلمی است که به بخش مهمی از تاریخ سینما بدل شده است.

راننده تاکسی،‌ یک کابوس وحشتناک

راننده تاکسی از ابتدا تا انتها همچون کابوسی است که کم کم در مقابل مخاطب خود را بروز می‌دهد؛ زندگی جهنمی مردی از جنگ برگشته، جامعه‌ای که او را نمی‌پذیرد، انزوای ترسناک او و روند کند تبدیل شدن او به یک ماشینِ خشونت، به آرامی تماشاگر را قبضه می‌کند و او را برای یک مواجهه‌ی ترسناک با واقعیت در انتهای فیلم آماده می‌کند. همه چیز با همین سوال ساده شروع می‌شود که اگر فردی منزوی را تا سرحد جنون بکشانیم، چه اتفاقی می‌افتد؟ راننده تاکسی جواب خوبی به ما می‌دهد: دریایی از خون به پا خواهد شد.

راننده تاکسی، یک فیلم پرحاشیه

راننده تاکسی از آن دسته فیلم‌هایی است که حاشیه کم نداشته است. شخصیت تراویس بیکل به اندازه‌ی کافی دیوانگانِ جامعه را تحت تاثیر قرار داده است که اتفاقات عجیب پس از اکران این فیلم بیفتد. شاید پررنگ‌ترین حاشیه‌ای که عوامل راننده تاکسی تجربه کرده باشند، فردی بود که می‌خواست به تقلید از کاراکتری که رابرت دنیرو در فیلم بازی می‌کند، دست به ترور رونالد ریگان، رییس جمهور وقتِ آمریکا بزند. او خودش گفته بود عاشق بازیگر زن فیلم، جودی فاستر شده و سعی کرده برای آنکه دل او را به دست بیاورد و خود را ثابت کند، چنین عمل متهورانه‌ای انجام دهد. بعداً او را دادگاهی کردند و در دادگاه تشخیص دادند که طرف دیوانه است. اما این حاشیه همیشه به عنوان معیاری برای تاثیر گذاری مدیوم سینما و البته کار بزرگ مارتین اسکورسیزی، ورد زبان‌ها شد. البته برای عوامل فیلم، این اتفاق با تاسف زیادی شد. همان موقع وقتی مارتین اسکورسیزی در مراسم اسکار همان سال شرکت می‌کرد، به او خبر دادند که فردی تحت تاثیر فیلم او دست به چنین کاری زده و او آن قدر متاثر شد که با خود گفت اگر چنین اتفاقاتی قرار است با فیلم او بیفتند، پس از این به بعد هرگز فیلمی نخواهد ساخت.

راننده تاکسی از آن مثال‌های درجه‌یک دوران طلایی دهه ۷۰ آمریکاست و دیدنش کماکان لذتی عظیم است.

اگر دوست دارید در مورد فیلم راننده تاکسی ماترین اسکورسیری اطلاعات بیتشری بدست آورید پیسنهاد می کنیم مقاله ی «فیلم راننده تاکسی اسکورسیزی: تاثیر راننده تاکسی در سینمای جهان» در وبسایت سیناریوم بخوانید.