برای درست کردن طرح فیلم The Truman Show از یکی از صحنه های کلیدی و به یادماندنی این فیلم استفاده شده. یعنی صحنه ای در اواخر فیلم، جایی که ترومن، قهرمان فیلم، برای فرار از استودیویی که تمام عمرش را در آن گذرانده با قایق به آب می زند و تا جایی ادامه می دهد که به دیوار های استودیو که به رنگ آبی آسمانی رنگ شده اند می رسد. در اینجا پلکانی وجود دارد که در بالای آن در خروجی به دنیای بیرون استودیو وجود دارد.

این طرح، با الهام از طراحی های مشابه، ظاهری کاملن مینیمال و نمادین دارد. سعی شده با کمترین جزئیات ممکن پلکان و دربِ بالای آن به تصویر کشیده شود. این پلکان در طرح مخصوص هودی (به خاطر ابعاد چاپ متفاوت) دارای اندکی تفاوت با طرح مخصوص چاپ روی تیشرت است. در پایین طرح، لوگوتایپ The Truman Show با تیپوگرافی مخصوص این فیلم درج شده.

فیلم The Truman Show پیتر ویر

نمایش ترومن (The Truman Show) فیلمی در ژانر کمدی ست به کارگردانی پیتر ویر (Peter Weir)، کارگردان استرالیایی، در سال 1998. فیلمنامه ی The Truman Show را اندرو نیکول (Andrew Niccol)، فیلمنامه نویس نیوزیلندی، نوشته. در این فیلم جیم کری (Jim Carrey) در نقش اصلی هنرنمایی می کند. فیلم The Truman Show پیتر ویر به خاطر تلفیق کمدی با ژانر های درام و علمی تخیلی اهمیت دارد. همچنین محتوای این فیلم به خاطر پرداختن به برخی سوالات فلسفی و همچنین اشاراتش به رسانه ی تلویزیون و به طور کلی هنر های نمایشی بسیار مورد نقد و بررسی قرار گرفته.

خلاصه داستان فیلم نمایش ترومن

فیلم The Truman Show ماجرای مرد جوانی یه نام ترومن بِربنک (Truman Burbank) را روایت می کند که زندگی ای معمولی در شهری کوچک دارد. خیلی زود معلوم می شود این شهر در واقع استودیوی تلویزیونی بزرگی ست که در آن همه ی شهروندان به جز ترومن در حال بازیگری هستند _و ترومن از این حقیقت نامطلع است. هر لحظه از زندگی ترومن از طریق دوربین های مخفی ای که در جای جای شهر قرار داده شده به صورت زنده برای مخاطبان پخش می شود. همانطور که می توان انتظار داشت وقتی ترومن پی به این حقیقت می برد دچار بحران و تحولی بزرگ می شود.

نقد فیلم The Truman Show پیتر ویر

نمایش ترومن با بودجه متوسطش در اوج فصل فیلم های پرطمطراق هالیوود اکران شد اما توانست فروش چشمگیری را در گیشه تجربه کند. این فیلم هم از دیدگاه مخاطبان و هم ناقدان مورد توجه قرار گرفت. بازی دلنشین جیم کری در کنار موضوع و محتوای منحصر به فرد The Truman Show علاوه بر سرگرم کردن بینندگان توانست چالش های فلسفی تفکربرانگیزی را در ذهن آن ها ایجاد کند. این چالش های فلسفی بار ها توسط ناقدان (حتا خارج از دنیای سینما) تشریح شده است. از میان این چالش ها می توان به جست و جوی ترومن برای پیدا کردن معنای وجودی اش، ملاقات با خالقش (در اینجا تهیه کننده ی برنامه)، رفتن به دنیای ماورا (ماورای استویی که در آن زندگی کرده) اشاره کرد.

علاوه بر سوالات فلسفی، فیلم The Truman Show پیتر ویر سوالاتی راجع به ذات رسانه های تلویزیون و هنرهای نمایشی می پرسد. به طور مثال The Truman Show تاثیر، نفوذ، و الهام بخش بودن برنامه های تلویزیونی در زندگی انسان ها را بررسی می کند. همینطور این فیلم به علاقه ی انسان ها به سرک کشیدن در خصوصی ترین جزئیات زندگی دیگران طعنه می زند. و علاوه بر آن یک بار دیگر یادآوری می کند که هنرهای نمایشی قبل از هر چیز هنرهایی چشم چران هستند (رجوع شود به نقد فیلم Peeping Tom).

فیلم The Truman Show کاندید 3 جایزه ی اسکار بهترین کارگردانی، فیلمنامه، و بازیگر مرد مکمل شد اما جایزه ای دریافت نکرد. ولی در دیگر مراسم و جشنواره های سینمایی، از جمله بفتا، موفق به دریافت جوایز بسیاری شد.