برای طرح فیلم نیمفومانیاک لارس فون تریه از یکی از پوستر های رسمی این فیلم استفاده کرده ایم. طراح پوستر از دو پرانتز () کنار هم استفاده کرده تا شبیه به یک واژژن مینیمال به نظر برسد. همین پوستر فیلم نیمفومانیاک نیز برای سفارش در فروشگاه سینایوم موجود است.

فیلم نیمفومانیاک لارس فون تریه

نیمفومانیک (Nymphomaniac) فیلمی دو قسمتی ست به کارگردانی لارس فون تریه (Lars Von Trier)، کارگردان دانمارکی، در سال 2013. در این فیلم بازیگرانی چون شارلوت گنزبور (Charlotte Gainsbourg)، استلان اسکارسگارد (Stellan Skarsgård)، شایا لباف (Shia LaBeouf)، اوما ترمن (Uma Thurman)، و ویلم دافو (Willem Dafoe) هنرنمایی می کنند. Nymphomaniac سومین فیلم از سه گانه افسردگی لارس فون تریه است؛ دو فیلم دیگر مالیخولیا (Melancholia)، و ضد مسیح (Antichrist) هستند.

کلمه ی Nymphomaniac صفتی ست برگفته از ناهنجاری جنسی گرایش مفرط زنان به سککس که در انگلیسی به آن Nymphomania می گویند. بنابراین عناون فیلم را می توان به «فاخته» نیز ترجمه کرد، چراکه Nymphomania را در فارسی «فاخته گری» ترجمه کرده اند.

خلاصه داستان Nymphomaniac

عنوان فیلم به خوبی توصیف کننده ی آنچه که در فیلم می بینیم هست. Nymphomaniac روایت گر زندگی زنی جوان به نام جو (Joe) و تجربیات مفرط جنسی او از کودکی تا جوانی ست. تقریبن تمام فیلم بر اساس روایت اعتراف گونه ی جو ست_ که البته تا انتها نیز نمی توانیم مطمئن باشیم صحت دارند.

تحلیل و بررسی فیلم نیمفومانیاک

فیلم Nymphomaniac توانست 3 برابر بودجه ی اندک 5 میلیون دلاری اش در گیشه فروش کند اما در مجموع نمی توان گفت بازخورد خوبی از سوی نقادان سینمایی دریافت کرده. این فیلم در برخی از جشنواره ی های کوچک و کمتر شناخته شده شرکت کرد و برنده ی تعدادی جایزه نیز شد اما نام آن را در فهرست منتخبین جشنواره های بزرگ نمی بینیم. ضمن اینکه این فیلم در دوره ای ساخته شده بود که لارس فون تریه به خاطر اظهار نظرات فاشیستی اش از سوی جشنواره کن طرد شده بود.

نیمفومانیاک در میان وبسایت های معتبر سینمایی رتبه ی متوسطی را دریافت کرده و در مجموع نقادان سینمایی از آن به عنوان فیلمی رک، گیرا، و به شکل تیره و تاریکی طنز آمیز، یاد کرده اند که در نهایت نتوانسته به انتظارات بیننده پاسخ بدهد. نیمفومانیاک فیلمی ست رک و بی پرده در مورد تمایلات جننسی یک زن؛ به همین خاطر در حالت کلی می تواند فیلمی فمینیستی باشد. اما لحن گناهکارانه ی راوی و شخصیت اصلی فیلم، حس و حال افسرده، و پایان شبهه برانگیز فیلم باعث می شود راجع به پیشداوری مان تجدید نظر کنیم.