کسی به فکر پناهنده های افغان نیست

کشوری در ما تحت دنیا

بین همه ی مصیبت ها و بلاهایی که در این کشور به دست خودمان به سرمان آمده، احتمالن جایی برای دلسوزی برای اتباع کشور های دیگر نیست (البته مگر اینکه فلسطینی، سوری، یا عراقی باشند). شاید پناهنده های افغانی این را ندانند، ولی ما که خودمان دائم در عجبیم چطور ممکن است کسی در دنیا وجود داشته باشد که به این منجلابی که ما در آن دست و پا می زنیم پناهنده شود. با این حال هزاران افغانی مقیم ایران برای اقامت و شهروندی تحفه ی ایران مجبور به انجام هر کاری می شوند. قوانین مهاجرتی مان هم مثل بقیه ی چیز هایمان فقط از نبوغ ایرانی بر می آید.

اعزام پناهندگان افغانی برای جنگ در سوریه

تصویر همراه این متن را نگاه بکنید؛ این عکس دسته جمعی سربازان کره ی جنوبی نیست، بلکه پناهندگان افغانی هستند که بعد از 2 ماه آموزش نظامی به عنوان سپر انسانی فرستاده شده اند سوریه. بعد از داغ شدن جنگ داخلی سوریه هزاران پناهنده ی افغان با وعده ی امتیاز شهروندی ایران و یا پول به میدان جنگ سوریه اعزام شدند. طبق آن چه که در اخبار آمده تا به حال از بین هزاران افغانی یی که به سوریه فرستاده شده اند 2 هزار نفر کشته و 8 هزار نفر زخمی شده اند.

نقض حقوق بشر و جنایت جنگی در ایران

حرف های برخی از این افراد که به سوریه اعزام شدند و بعد موفق به فرار و پناهندگی به کشور های دیگر شدند را بخوانید؛ می گویند به طرق مختلف تهدید شده اند که یا باید اعزام بشوند سوریه یا می فرستندشان افغانستان. اصلن بیایید فرض کنیم چنین تهدید هایی هم مطرح نشده، کسی را هم به زور نبرده اند سوریه، آیا این کار انسانی و منصفانه است که افرادی که از ناچاری به این کشور پناهنده شده اند و از کمترین حقوق و امکانات هم بهره مند نیستند را به با وعده وعید برخورداری از حق شهروندی، حقوق خوب (البته اگر بشود به 3 میلیون تومان گفت حقوق خوب)، یا هر خروس قندی دیگری به میدان جنگ فرستاد؟!

فقط یک لحظه تصور کنید مثلن ارتش انگلیس چنین کاری را با پناهندگان می کرد؛ یعنی عده یی را با وعده ی گذرنامه ی بریتانیایی یا حقوق و امتیاز مثلن به قبرس می فرستاد تا امنیت مرز ها را فراهم کنند، یا ارتش اسرائیل فلسطینی ها را با وعده یی مشابه ترغیب به عضویت در ارتش و مبارزه با هموطنانشان می کرد. اگر چنین اتفاقی می افتاد الان کیلو کیلو بسیجی و غیر بسیجی بود که در خیابان خشتک خودشان را جر بدهند و فریاد بزنند مرگ بر انگلیس، اسرائیل، و آمریکا (البته این مثال ها ربطی به آمریکا نداشت اما «مرگ بر آمریکا» نان سفره است، همیشه باید باشد).

اعزام افراد زیر سن قانونی به جبهه

فاجعه آمیز تر از اعزام پناهندگان به خاطر پول و اقامت، فرستادن کودکان پناهنده است. از روی سنگ قبر هایی این سرباز های کشته شده می توان دید که بعضی از این افراد زیر 18 سال سن دارند. بین آن ها حتا نوجوان 14 ساله هم پیدا می شود! چنین چیزی اگر جنایت جنگی نیست، پس چیست؟

اعزام پناهندگان افغانی برای جنگ در سوریه

شهدایی که زمانی تحقیر می شدند

جالب تر اینجاست که همین افغانی هایی که در حالت عادی با انواع القاب رکیک بدرقه می شوند، فقط بخاطر اینکه حاضر شده اند برای جنگ های «صلیبی» ایران خودشان را فدا کنند، می شوند شهید عزیز دردانه. همین ها قبل از جنگ که فقط می خواستند مثل یک فرد عادی زندگی کنند، از حقوق انسانی بی بهره بودند. صد آفرین به وجدان و انسانیت ایرانی!

مخاطب من بیشتر ایرانی هایی است که فرهنگ و تاریخ و تمدن ایران را پیراهن عثمان کرده اند، دم به دقیقه کارت «بنی آدم اعضای یک دیگرند» را رو می کنند، افتخار می کنند که 2500 سال پیش منشور حقوق بشر را نوشته اند، و اگر در جایی از دنیا انگشت یک ایرانی دیگر خون بیایید فریادشان گوش فلک را کر می کند. چطور می توانید در برابر چنین فاجعه یی سکوت کنید؟ وقتی خودتان با بی پناه ترین انسان ها این طور رفتار می کنید، چطور رویتان می شود از بدرفتاری مردم کشور های دیگر انتقاد کنید؟ شما که خودتان نژادپرستی تجسم یافته هستید، چطور رویتان می شود از نژادپرستی انتقاد کنید؟

منابع

دنبال منبع برای ادعا های بالا می گردید؟ همین یک لینک از وبسایت دیده بان حقوق بشر کافیست: «ایران: کودکان افغان برای جنگ در سوریه به کار گرفته شدند» بقیه ی منابع را خودتان با فیلترشکن و جست و جوی گوگل پیدا کنید.

کسی به فکر پناهنده های افغان نیست
Rate this post

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *